Teken van Pluto

Dit is het teken van Pluto, zoals het gebruikt wordt in de Westerse Astrologie. Pluto is Heerser over het dierenriemteken Schorpioen, en het 8ste Huis, en is een Water Element.

Pluto in de Horoscoop betekent afbreken en opbouwen, maar o zo langzaam. Pluto is de middelpuntvliedende scheppingskracht, machtsuitoefening, en omwenteling. Hij behoort bij de duisternis van het verborgene, occulte en onderbewuste. Hij is de sexuele drift uit het onderlijf, hij roofde de maagd Persephone en sleepte haar omlaag, zijn rijk binnen om haar te huwen. Pluto werkt ondergronds, ondermijnend, hij beheerst de maffia, hekserij en ondergrondse politieke organisatie's, de druïden, de katholieke kerk, de scientologie. Pluto heeft met het begin en einde van de dingen te maken. Het is de planeet van de keerpunten en crisis. Door deze planeet worden gebeurtenissen op de spits gedreven, hij beëindigt een levensperiode en opent een nieuwe. Hij brengt vooral verborgenheden aan het licht, hij is een ontdekker en een ontsluieraar. Hij beheerst de radio-activiteit, die de scheppingskracht vernielt, of vergroot, zoals na besmetting reusachtige planten en dieren. Pluto regeert de gedaanteverwisseling, zoals van de larve in een vliegend insect, van de rups in de vlinder. Hij maakt de goudzoeker, en de wichelroedeloper, de mijnwerker, de schatgraver en de olieboorder. Pluto is ook de macht van de "witte" magiër en de "zwarte" magiër, denk hierbij aan de voo-doo. Hij gaat over de kringloop van de materie; hij maakt compost, afval voor de ene en voedsel voor de ander.

13de Sterrenbeeld

Er zijn eigenlijk 13 sterrenbeelden: Ben je geboren tussen 29 november en 18 december dan ben je een Slangendrager!

Wat of wie is Ophiochus? In de mythologie komt de figuur Ophiochus niet voor. De naam betekend “Slangendrager” en de drager van de slang is Asclepius, de geneesheer, die met één voet staat in de dierenriem, tussen Schorpioen en Boogschutter en die de slang met beide armen omhoog optilt naar het heelal. Als u kijkt naar de sterrenhemel ondekt u dat er ook werkelijk een 'gat' zit tussen de twee tekens. Schorpioen bestrijkt in werkelijkheid aan de hemel (Siderische Zodiac) maar zo'n 8 graden, dan volgt een ruimte van 20 graden waarna Boogschutter met 36 graden volgt. In de Vedische astrologie en b.v ook in de biologisch dynamische landbouw word met de Syderische Zodiac gewerkt, maar de oude Grieken hebben de 360 graden van de dierenriem verdeeld in 12 gelijke delen, waar de westerse astrologie naar gevormd is.Zou Ophiochus een verfijning, een nuance verschil kunnen aangeven in dit gebied tussen Schorpioen en Boogschutter? Wie was Asclepius. Hij was de zoon van Apollo en de nimf Coronis. Apollo was hevig verliefd op haar en zij was zwanger van hem maar zoals dat met verliefdheden van de goden vaak gaat werd haar niet echt naar haar gevoelens gevraagd. Toch moet Apollo zo zijn twijfels gehad hebben want toen hij op reis moest liet hij een witte kraai bij haar achter die de boel in de gaten moest houden.Toen de kraai hem vertelde dat zij ook werkelijk andere mannen ontving in zijn afwezigheid werd Apollo zo woedend dat hij zijn zuster Artemis opdracht gaf Coronis te doden. Ook de kraai moest het ontgelden en sindsdien zijn alle kraaien nu pikzwart.Coronis werd op de brandstapel gelegd en Apollo kreeg op het laatste moment erge spijt van zijn ondoordachte handelen. Hij kon zijn geliefde niet meer redden maar wel zijn zoon. Hij tilde Asclepius voorzichtig uit de buik van zijn moeder en bracht hem naar Cheiron die Asclepius verder verzorgde en opvoedde. Doordat Asclepius de geneeskunst al met de genen had meegekregen (ook Apollo was een kundig geneesheer) en ook nog eens werd onderwezen door Cheiron werd Asclepius de beste geneesheer die er ooit had bestaan. Maar toen hij tijdens de Trojaanse oorlog zelfs strijders terughaalde uit de dood ging dat voor Zeus echt een stap te ver en werd Asclepius geveld door de bliksem uit Zeus'staf. Apollo plaatste zijn zoon aan de hemel als het sterrenbeeld Ophiochus, de slangendrager. De Haan die de overgang aangeeft van nacht naar dag, van onbewust naar bewust, en De Slang, symbool voor transformatie loslaten, zijn aan Asclepius gewijd. Denk hierbij ook aan het Esculaapteken van de medische stand met een slang die naar boven klimt en een die afdaalt rondom een staf.Dit thema past naadloos tussen Schorpioen en Boogschutter. Tussen het afdalen in de diepste diepten, het vastklampen, het afsterven, de angst om alles te verliezen. En het sprankje hoop, weer mogelijkheden zien, overzicht krijgen en de essentie zien van het proces wat zich afspeelde in die diepte. Ophiochus staat hier voor de start van het genezingsproces. Zowel de worsteling, de catharsis, de overgave, het loslaten en aanvaarden en de genezing die daar op volgt. Door het loslaten en de overgave komt de rust waardoor jij je kunt laten leiden door je intuïtie, je hogere weten. Je leert weer te vertrouwen. Voor veel van de aanwezige planeten in dit Ophiochus gebied, zou je de sterkste invloed van dit teken kunnen ervaren tussen 20 graden schorpioen en 2 a 3 graden boogschutter. Dit waren enkele woorden & begrippen waarmee we die gevoelens weergaven: verinnerlijken, uitbarsten, wroeten, denken, malen, schreeuwen, huilen, waarom! waarheen! ervaren, voelen, beleven, grond zoeken, de dood in de ogen zien (soms letterlijk), ideeën vangen, beproeven, je ziel vinden, overgave, jezelf ontplooien, in het nu leven en mee stromen. Door er met zijn allen op deze manier mee bezig te zijn kwamen er bij de meeste mensen emoties en herinneringen boven. Herinneringen aan doorgemaakte moeilijke periodes waarin een belangrijke verandering plaatsvond. Zou het ook zo kunnen zijn dat de planeten die in dit Ophiochus gebied staan na een crisis een andere beleving daarvan inluidden? Dat de energie die bij die planeet hoort, door anderen allang gezien werd als speciaal? De Heerser van Ophiochus. Als we dan aannemen dat Ophiochus een sterrenbeeld is, wie is daarvan dan de heerser? Volgens verschiollende Astrologen zou dat wel eens Cheiron kunnen zijn. Cheiron 'the wounded healer', die door Apollo, de vader van Asclepios, werd opgevoed, die dus ook zonder zijn ouders opgroeide. Die ook te maken heeft met het thema bewust/onbewust, dierlijk/menselijk, instinctief/denkend en zo voort. Cheiron is de zoon van Cronus (Saturnus) en de oceanide Philyra. Phylira was niet erg gelukkig met de attenties die ze ontving van Cronus, vooral omdat ze de jaloezie van Rhea vreesde en ze misleidde hem door zich te veranderen in een merrie. Maar ja, Conus was een god en hij doorzag haar algauw. Hij kwam tot haar in de vorm van een hengst en kreeg zo toch zijn zin. Uit deze daad werd Cheiron geboren als half mens, half paard. Phylira walgde van het gedrocht dat ze had voortgebracht en verwierp hem. Maar dat niet alleen, ze kon niet leven met de schaamte en vroeg de goden of ze niet in een lindeboom mocht veranderen.Cheiron werd als pleegkind gegeven aan Apollo die zijn opvoeding verzorgde en die hem o.a. onderwees in muziek, poëzie, profetie, de jacht en geneeskunst waardoor zijn menselijke kanten werden versterkt. Hercules de menselijke held, die de personificatie is van ego zelfbewustzijn, macht en moed, verwondde Cheiron, zijn vriend per ongeluk aan zijn voet, Cheiron's dierlijke, instinctuele kant. Deze wond is zeer pijnlijk en ongeneeslijk en aangezien Cheiron onsterfelijk is zou hij eeuwig moeten lijden. Het gif aan Hercules' pijlpunt was afkomstig van de Hydra een watermonster die 9 nieuwe koppen ontwikkelde op de plek waar er één werd afgehouwen. Hydra staat dan ook voor de verslindende, vernietigende vrouwelijke krachten in de mens die des te sterker worden, naarmate ze meer worden onderdrukt.Uiteindelijk word Cheiron uit zijn lijden verlost doordat hij heel letterlijk alles loslaat en zijn onsterfelijkheid opgeeft. Of liever gezegd dat hij van plaats ruilt met Prometheus die de mens het vuur van de goden gaf en daarom door Zeus werd gestraft. Door de gift van het vuur maakte Prometheus de mens onafhankelijk van de goden en zijn straf bestond daaruit dat hij geketend lag aan de rotsen van de Kaukasus waar iedere nacht een adelaar kwam die hem zijn lever (=Jupiter) uitpikte. Na dit allemaal gelezen te hebben word je bijna overweldigd door de symboliek die spreekt uit deze oude mythen. En in de vertellingen over Cheiron en Asclepius en alles daaromheen zit een grote overeenkomst. De boodschap die erin te horen valt is wel heel actueel in deze tijd. Namelijk het samen laten komen met de manlijke en vrouwelijke kant in de mens. Het verheffen van instinct, het dierlijke, naar een hoger niveau van intuïtie en aanvoelen, het gewoon kunnen Zijn en mee kunnen stromen met wat er Is. Want door alleen maar onze mentale kant te stimuleren en uit te leven missen we een heel belangrijk element van wat ons tot Mens zou moeten maken. Pas dan kunnen we misschien andere keuzes maken dan die waar “de honden geen brood van lusten”.

-

-Van de website Unieke Hroscopen: auteur Haramis

-

- Beschrijving Slangendrager:

Levendige dromen, visionair ingesteld

Sjamaan genezer, trekt geluk en veel zegeningen aan, verheven idealen, vrede en harmonie, aanleg voor geneeskunde, wetenschap of natuurgeneeswijzen, poëtisch, inventief karakter, talentvol.

Talent voor astrologie en intiütief

Synthese, het denken in samenhangen, aanleg voor hogere studie's en wijsbegeerte, is geniaal of wordt helemaal verkeerd begrepen, het vooruitzicht op een lang leven, de aangeboren gave om anderen te genezen, mogelijk komend uit een groot gezin, maar wordt waarschijnlijk van hen gescheiden op jonge leeftijd, heeft geheime vijanden in de familie of in de buurt, vaak het slachtoffer van jalouzie.

Het nummer 12 is van grote betekenis, heeft een opmerkelijke band met de vaderfiguur, heeft voorkeur voor kleding in levendige kleuren, veelkleurige stoffen, e.d.

Geschikte beroepen: Arts, architect, aannemer, ontvangt de gunst van de gezagsdragers, bekleedt mogelijk een hoge positie in het leven.

Pluto

Pluto, de god van de onderwereld, die over alle machten van zijn somber schimmenrijk heerst, evenals Zeus over de machten van de hemelen. En zoals deze zijn heerschappij deelt met zijn echtgenote Hera, zo is ook Persephone, de echtgenote van Pluto, met hem de beheerseres van het schimmenrijk en zetelt naast hem op zijn troon. Het wezen van zijn heerschappij is duister; daarom is zijn woning in de diepte onder de aarde en heet hij zelf Hades of Aïdoneus, d.i. "de onzichtbare". Alles, wat hem aan gaat is geheimzinnig evenals de ondoorgrondelijke diepte van de aarde, waaruit alles komt en naar welk alles terugkeert. Een symbool daarvan is de onzichtbaar makende helm, die ook wel eens door andere goden, zoals door Athena en Hermes, ja zelfs door Perseus gebruikt werdt, maar toch het bijzonder eigendom is van Hades, die hem na de overwinning op de Titanen behaald,gekregen had van de Kyklopen. Zeer verschillende voorstellingen hebben zich aan het wezen van deze god gehecht. Bij de oudere dichters is hij de onverzoenlijke vijand van alle leven, aan wie men niet zonder schrik en vrees denken kan, een echte god des doods, die van geen zoenoffer, geen genade horen wil, en dan ook slechts bij uitzondering door de mensen vereerd werdt. Maar in het volksgeloof vormde zich omtrent hem, evenals dit voor Persephone geschied was, spoedig een zachtere voorstelling, daar met de toenemende ontwikkeling van het verstand de schrik, die de dood, bij de geheel onontwikkelde mens pleegt in te boezemen, langzamerhand verdween, en nu trad de andere zijde van den god op de voorgrond, volgens welke hij al de planten leven van de aarde uit de diepte laat te voorschijn komen en de mens ook uit de onderaardse mijnen en schachten de edele metalen toezendt. In die zin noemde men hem ook Pluton, somtijds Pluteus, d.i. "de rijkmakende god". Ook in de mysteriën speelde Hades of Pluto een grote rol. De geheimzinnige aard van zijn wezen en de grote tegenstellingen, die daarin werden aangetroffen, gaven hiertoe als van zelf aanleiding. Men trachtte die tegenstellingen op te lossen door vergelijkingen met het leven in de natuur. In zulk een oplossing zocht men troost bij het naderen van de dood. Daardoor veranderde het wezen van de god geheel en al, en in allerlei mystische genealogieën, deels duister, deels slecht en onvoldoende bekend, trachtte men die verandering door een bepaalde vorm uit te drukken. Als beheerser van de onderwereld behoort Hades tot de oudste van de Griekse goden. De hem betreffende mythe noemt hem als één der zonen van Cronos, (Saturnus ), die met goed gevolg de strijd tegen de Titanen ondernamen. Bij de verdeling van de wereld, toen Zeus de hemel en Poseidon de zee voor zijn aandeel kreeg, viel hem de aarde en wat onder de aarde is ten deel. Dit behoort hem toe als zijn uitsluitend rijk, waarvan hij de poorten steeds gesloten houdt, opdat niemand tegen zijn wil zal terugkeren naar het licht van de bovenwereld. Daar hij alle mensen zonder onderscheid, wiens levenstijd verstreken is, naar beneden haalt, naar zijn duister rijk, zo wordt hij ook wel Polydegmon of Polydektes genoemd, d.i. "degene, die velen opneemt". Over de wijze, waarop Hades zijn macht over de stervelingen uitoefent, had men in de oudste tijd voorstellingen, die volkomen overeenkwamen met het duistere wezen van de god. Men dacht dat Hades namelijk als een geweldig, sterke en verschrikkelijke rover overkwam, zoals hij ook voorkomt in de mythen betreffende Persephone, die hij met zijn snelle paarden als een kostbare buit ontvoert. Donkerzwart waren de paarden, waarmee hij plotseling uit de grond opsteeg, evenals alles wat tot het rijk der onderwereld behoort, een donkere kleur heeft. "De, door zijn paarden beroemde god met de gouden teugels" waren bijnamen die op deze voorstelling van de snelle rover Hades betrekking hadden. Later kwam men ook hieromtrent tot een zachtere voorstelling; men droeg het ambt om de zielen naar de onderwereld te geleiden op aan Hermes Psychopompos, die zodoende een dienaar werd van de onderaardse Zeus - zoals Pluto zeer dikwijls genoemd wordt - evenals hij dit op de Olympos is van den hemelse Zeus. - Ofschoon zich nu ook de oorspronkelijke, sombere voorstelling omtrent de onverbiddelijke god des doods in den loop der tijden zozeer gewijzigd heeft, dat men Hades zelfs "de herder van de volken" noemde, "die met zijn herderstaf de gestorvene naar de holle weg van de dood geleidt", toch behield hij voor de Grieken altijd iets afstotends, zodat er behalve de mythe van de roof van Persephone er bijna geen andere omtrent hem bestaan. Ook in de eredienst nam hij ter nauwernood een plaats in. Als men de verering uitzondert, die Hades bij de meer ruwe Thesprotiërs in Epeiros genoot, kan men in heel Griekenland geen andere tempel van de god aanwijzen dan die in Elis. Deze werd slechts éénmaal in het jaar geopend, namelijk op de dag van het feest van de god, en slechts ingewijden hadden toegang. Een altaar van Hades vond men ook te Olympia. Dáár vooral was het, dat men hem de naam gaf van de onderaardse Zeus en zijn beeld stond te Kolonos nabij Athene met de beelden van Hermes en Gaia. Daarentegen maakte zijn verering een belangrijk deel uit van de eredienst in de Griekse mysteriën, al stond hij hierbij ook niet in een zo hoog aanzien als Demeter en Persephone. Zijn geheime naam in de mysteriën was Axiokerses. Toen men in de latere tijd de Egyptische en de Griekse mythologie geheel door elkander smeet, en toen Persephone met de Egyptische Isis werd gelijkgesteld, werd Pluto in Serapis hervormd. Het spreekt van zelf, dat een god, wiens naam men zelfs huiverachtig was te noemen, door de beeldende kunstenaars niet dikwijls tot het voorwerp van hun voorstellingen werd gekozen. Er bestaan slechts zeer weinig beelden van Hades en deze zijn dan nog meest alle uit de tijd, toen hij reeds met Serapis was geïdentificeerd. Bij de Romeinen werd de beheerser der onderwereld Dis of Dis-pater genoemd. Langzamerhand werd hij evenwel geheel en al met de Griekse koning der schimmen geïdentificeerd en nam zelfs diens naam over.